Overal ter wereld worden vergelijkbare steunplannen uitgerold

22 Jun 2020

Door Igor de Maack, Beheerder en woordvoerder van het beheer, DNCA Investments

Om de economie en de ziekenhuizen te ondersteunen, kondigden de Verenigde Staten zopas een nieuw hulpplan van 483 miljard dollar aan. Op de aandelenmarkten worden deze ongelimiteerde noodstructuren goed onthaald. We kunnen ons vragen stellen over de omvang, maar het argument van de vrijgemaakte liquiditeiten overwint elke discussie. Een ander vaak gehoord argument is dat dit gezondheidsthema globaal is en dat het antwoord van de regeringen enkel globaal en gecoördineerd kan zijn (wat vandaag min of meer het geval lijkt te zijn ).

Op het economische front kunnen we uiteraard niet naast het slechte nieuws. De petroleumschok op de WTI betekent een nieuw element van kwetsbaarheid in de Verenigde Staten. Uit de laatste statistieken over het aankopersvertrouwen in Europa (PMI) blijkt eenvoudigweg een totale ineenstorting van de cijfers (18,4 voor de industrie en 11,7 voor de diensten). Maar dat hoeft in de huidige periode van onzekerheid niet te verbazen. Een vertrouwensherstel staat of valt met de doeltreffendheid van de lockdownmaatregelen en het feit of er werkelijk een tweede golf van het virus komt. Deze twee elementen zijn vandaag ongekend, maar de vorm van het economisch herstel zal wel daarvan afhangen. De lockdownstrategieën zullen duidelijk op de proef worden gesteld. Er zijn al landen die noodgedwongen gedeeltelijk of volledig op hun stappen moesten terugkeren na de heropening van hun economie en hun scholen (Singapore, Japan). China moest de grote noordelijke stad Harbin (11 miljoen inwoners) aan de Russische grens in quarantaine plaatsen.

Zonder immuniteit of vaccin ziet het ernaar uit dat het virus vandaag moeilijk anders in te dijken valt dan door het handhaven van een strikte social distancing (wat niet noodzakelijk een economische stilstand betekent). De bedrijfsresultaten van het eerste kwartaal zullen de beleggers niet veel wijzer maken. Sommigen zullen trachten tendensen of boodschappen af te leiden. Daar waar sommige sectoren normaal of nagenoeg normaal zijn blijven functioneren (telecom, banken, voedingsdistributie, farmaceutische sector), zullen andere nog maandenlang noodlijdend blijven (horeca, toerisme, automobiel, evenementen …). Het zijn niet alleen de grote bedrijven, maar ook een uitgebreid weefsel van kleine bedrijven, handelszaken en dienstverleners die in de klappen delen. In dit stadium heeft het geen zin om het opnieuw over de werkloosheidsgegevens te hebben als vertraagde indicator van economische crisissen.

De landen zullen na de tweede economische ronde van deze crisis het hoofd moeten bieden aan de derde sociale ronde van deze crisis. Sociaal verdeelde, financieel kwetsbare of slecht beheerde landen met verouderde of zwakke instellingen riskeren te maken te krijgen met bewegingen van ontevredenheid die voor instabiliteit kunnen zorgen.

Ondanks al deze negatieve elementen, moeten we ervoor zorgen dat het pessimisme van onheilsprofeten geen greep krijgt op de belegger of de mensheid. Wel zijn we er ons van bewust dat deze situatie ongezien is, dat het wegwerken van deze crisis lang en financieel zwaar zal zijn en dat de respons van de staten daadkrachtig en doordacht moet zijn. Zoals altijd zal de prijs van de financiële activa fluctueren afhankelijk van deze elementen